Voorzorgsmaatregelen in geval het binnen je huwelijk niet gaat

Hi, ik schrijf het vogende omdat ik beloofd had het te schrijven. Ik zei in de vorige post l dat ik niet wil dat wat mij is overkomen een andere moeder overkomt. Weet dus het volgende. Wanneer je trouwt is het uit vertrouwen. Je vertrouwt erop dat het goed gaat en dat wat er ook is jullie eraan kunnen werken. Maar weet dat het niet eenzijjdig moet zijn. Want jij kan nog aan zoveel werken maar als je partner niet meewerkt wat dan? Hier enkele tips.

Heb een eigen bankrekening
Het hebben van een bankrekening kan geen kwaad. Je hebt geld nodig in bepaalde gevallen die we mister hard time heet zoals we die noemen. Wel weet dit. Wanneer jouw man de kostwinnaar is en hij je van het een op het ander moment in de steek laat is mister hard time voor de deur. Vooral als hij vindt dat jij niet mocht werken. Maar hoe spaar je dan wanneer jij zelf niet verdient?

Zet wat geld aan de kant
Jouw man geeft je geld. Je moet de huishouden draaien, je kinderen verzorgen en natuurlijk ook jezelf onderhouden. Kijk uit naar mogelijkheden om de nodige spullen goedkoper te krijgen door ze bijvoorbeeld ergens te kopen waar het je goedkoper kost. Hou wat voor jezelf aan de kant. Stort wat je over hebt op je rekening. Hou het niet thuis en ga niet met je man over dat deel van dat geld praten. Dit heb ik zelf van een bigisma geleerd. Ik wou maar dat ik naar haar geluisterd had maar dat deed ik niet omdat ik ook vond dat ik mijn man alles moest zeggen. Nu weet ik dus dat ze gelijk heeft.

Probeer een snelcursus te volgen
Meestal vindt je man het niet erg als je een snelcursus volgt. Je kan aangeven dat je het graag wilt leren omdat je het altijd al leuk vond. Volg een cursus acryl, of koekenbakken of iets waarvan je weet dat je later wat geld mee kan verdienen. Tegenwoordig is het moeilijk om aan een baan te komen en als je man die dus al die tijd vod dat je thuis moet blijven jouw dan laat zit je er letterlijk alleen voor. Op zijn minst kan je dan iets waarvan je weet dat je er geld mee kan verdienen. Je kan een kleine onderneming starten. Met het geld dat je al die tijd hebt opgespaard koop je de dingen die je nodig hebt en ga je van start. Het gaat niet 123 maar je kan jezelf en je kids onderhouden.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt. Laat een comment achter en share mijn post. Tot schrijfs,
Peggy

Leven van een moeder: Introductie

Leven van een moeder: Introductie: Velen denken dat ht leven van een huismoeder gemakkelijk is. De waarheid is echter dat het niet altijd gaat over rozen. En dat vooral wannee...

Moeilijke tijden , moeilijke keuzes.

Goedemorgen lieve mama's,

 hoe gaat het met jullie? Ik hoop van harte dat jullie het goed maken. Vandaag ga ik praten over een moment dat ik voor een moeilijke keus stond in mijn leven. 

Weet je, soms komt er een omstandigheid waarvan je nooit dacht dat deze zou komen. Een periode waarin je een keus moet maken, niet omdat jij het wilt, maar omdat het op dat moment het beste is voor je kinderen. Ik heb dat moeten doen. En eerlijk gezegt wens ik het niet eens mijn grootste vijanden toe. 

Waarom schrijf ik hierover ?

Nou, in de eerste instantie wil ik dat je leert weten wanneer er een rood lichtje aangaat en je gelijk erop afgaat voordat het te laat is en jij dit ook moet doen. Verder wil ik dat iemand leert uit de fouten die ik gemaakt heb.

Hier is mijn verhaal. IK ben getrouwd toen ik pas 21 was met een man die ik niet langer dan 7 maanden gekend heb. Ik werd gewaarschuwd om te wachten maar je weet wel wanneer men zegt dat liefde blind is. De mijne was het zeker wel kan ik je nu verklappen. Na mijn huwelijk kon ik al ervarn dat deze man niet bepaald trouw was. Hij kwam laat thuis, had zuigvlekken, wist te liegen en ja hoor ik bleef toch met hem. Ik mocht niet werken van hem en het was ook niet nodig want zijn sallaris alleen in combinatie met de steun die mijn moeder stuure waren al genoeg voor ons om te leven. 

Nog maar net een maand na onze huwelijk, kwam ik tot de ondekking dat ik zwanger was. En die man ging door. zuigvlekken, laat komen, boos worden wanneer ik hem smeekte vroeg te komen, maar ik hield van hem dus ik bleef. Ik was 5 maanden zwanger toen hij elke dag telefoontjes begon te krijgen van een dame die elke ochtend vanuit een huistelefoon belde op een vast tijdstip. Elke keer was hij of in bad, of nog in bed en nam ik op. Toen maakten we beide gebruik van zijn mobiel dus vreemd was het niet. Hij gaf aan dat het een klant was. Maar daar brande er al een rood lichtje want geen enkele klant heeft je elke dag nodig. Dit ging zeker 2 maanden door en ik heb haar nummer onthouden. 

Mijn man am zijn mobiel altijd mee naar hetwerk dus ging ik die ochtend nadat hij al was vertrokken naar een belhuis in d buurt en belde ik haar op. Zij schold mij uit totdat ze wist dat ik zijn echtgenote was. Toen kreeg die vrouw de schuld ervan dat zij achter mijn man aan zat terwijl ze zou hebben geweten dat hij gehuwd was. Aldus mijn man.

De maanden verstrijken, ik krijg een kern gezonde zoon en wanneer hij 3 maanden oud is gaat mkijn man verklaren dat zij 6 maanden zwanger is. Ja!! diezelfde vrouw die hem toen belde. Dus zij was toen ook al zwanger. Toen al had er iets in me moeten branden. Toen al had ik stappen moeten ondernemen maar ik deed dat niet. En dat zou mij duur kosten.

In de 4 jaren dat we samen woonden bleef hij uitlopen en kinderen daarbuiten verwekken. Ik was niet gelukkig maar bleef. Hij chanteerde me altijd wanneer we ruzie hadden. Hij zei dat dat als ik het niet leuk vond hij me zou laten. En ik altijd maar huilen en smken dat hij dat niet doet terwijl de fout niet bij mij was maar bij hem. Weet je, ik moecht niet werken, nergens gaan, met niemand praten, mocht geen vrienden hebben en ik accepteerde dat. In de tussen tijd bracht hij me in het kwaad daglicht bij zijn vrienden. Sprak hij daar openlijk over zijn buitenechtelijke relaties en de vrouwen die zwanger waren. 

Op een dag, inmiddels had ik nog een miskraam en me 2e zoon gekregen, hadden we weer ruzie en zei hij hetzelfde. Toen pas zei ik ok ga maar. En weg was hij. Ik had geen baan, dat gled wat mijn moeder stuurde was niet genoeg en de huur kon ik niet betalen dus moest ik weg zonder dat ik ergens naartoe kon gaan. Mijn moeder woont in Nederland en ik in Suriname. Anders was ik bij haar. Na een half jaar struggelen had ik geen keus dan mijn kinderen in een tehuis te plaatsen. Niet omdat ik het fijn vond, maar omdat ik ervanuit ga dat ook als ik geen onderdak heb, zij daar niet onder mogen leiden. Dit was de zwaarste keus in mijn leven. Geen enkele moeder wilt dit. Ik wens het ook geen enkele moeder toe. Ik weet nopg hoe ik me gevoeld heb. Wetende dat als ik had geluisterd in het begin, of minsted voorzorg maatregelen had getroffen op het moment dat het zo mis ging, dingen anders waen gegaan. 

Maar goed mijn liefjes, ik zal morgen praten over foorzorg maatregelen die je kan treffen in geval het mis loopt in je huwelijk. 

Ik hoop dat jullie veel leesplezier hadden en je doos met tissues hebt weggestopt.

Vergeet niet me je mening te geven in een comment.

Tot schrijfs,

Je blogger

Peggy Carrot